Hedef süre → km başı optimal bölmeleme · eşit/negatif/pozitif split · J-eğrisi · irtifa & sıcaklık düzeltmesi
Pacing stratejisi seçimi; mesafe, fizyoloji ve yarış koşullarına göre belirlenir (Abbiss & Laursen 2008).
İlk yarı daha yavaş, ikinci yarı daha hızlı. Glikojen ve laktat yönetiminde en verimli strateji. 10km+ mesafelerde önerilen (Thompson 2017).
Her km'de aynı pace. Oksijen tüketimi sabit → metabolik verimlilik yüksek. Kısa mesafe (800–3000m) için ideal. Yüksek aerobik kapasite gerekir.
İlk yarı hızlı, ikinci yarı yavaşlama. Sıklıkla kazara yapılır. Çoğu durumda optimum değil — sadece kısa sprint türü disiplinlerde kullanılır.
Yarışı hızlı açma (ATP-PC), orta bölümde yavaşlama, sona sprint (son 400m). 800m–1500m gibi orta mesafe disiplinlere özgü (Hanson & Brilek 2018).
Maraton: Dünya rekortmenlerinin ~%57'si negatif split koştu (Renfree & Gibson 2013). Yarı maraton: eşit-negatif karışım dominant. 10km: eşit veya hafif negatif split optimal. 800m: J-eğrisi sık görülür — ilk lap genellikle ~%2 daha hızlı.
Referans pace'inizi çevre koşullarına göre düzeltin.